เราใส่ที่อุดหูนอนทุกคืน

       ตั้งแต่เมื่อไรเราเองก็ลืมไปแล้ว แค่รู้ว่ามันทำให้โลกอันกว้างใหญ่นี้ สงบและแคบลง อบอุ่นราวกับโดนกอด ไม่คิดเลยว่าเราจะรู้สึกดีได้ขนาดนี้ แค่เพียงทุกอย่างเงียบไป กับร่างกายที่ปกคลุมด้วยผ้าห่มบนเตียงที่คุ้นเคย มีเพียงเสียงความคิดของเราเองที่ก้องกังวาล แม้เสียงของห้วงจิตอาจจะรบกวนเราในบางคืน แต่จะมีเพียงเราเท่านั้น คนนอกไม่มีสิทธิ์เข้ามากวน เราอยากได้แบบนี้ทุกคืน

       ตอนวันหยุดสุดสัปดาห์เรามักนอนดึกตื่นสายเป็นประจำ เราต้องการเวลานอนในช่วงเช้าเพิ่มขึ้น นี่คงเป็นจุดเริ่มต้น ที่บ้านเรามีพื้นที่สวนและต้นไม้รอบบ้าน ซึ่งมีอยู่ต้นหนึ่ง เป็นต้นมะม่วงจะมีนกเข้ามาทำรังอยู่เป็นประจำ และไอ้ต้นมะม่วงที่ว่ามันดันอยู่ติดกับหน้าต่างห้องนอนของเรา ทำให้ช่วงเช้าที่เราไม่อยากจะลุกจากเตียง อยากจะหลับตาพักผ่อนในวันหยุดให้นานหน่อยก็โดนเสียงร้องของนกน้อยมาคอยเป็นนาฬิกาปลุกเป็นประจำทุกเช้า

       เราบ่นเรื่องนี้ให้ทั้งพ่อและแม่ฟังเป็นประจำ พูดว่าเราบ่นทุกวันเลยก็ไม่ผิด เพราะมันน่ารำคาญจริงๆ และไม่รู้จะทำยังไงด้วยพอนานเข้ามันไม่ได้มีนกมาทำรังแค่บนต้นไม้แต่บนหลังคาบ้านด้วย ยิ่งน่ารำคาญไปใหญ่ แต่เราเองก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน ได้แต่ขุ่นเคืองและจินตนาการว่าได้ตบหน้ามันเท่านั้น

       อย่างน้อยนกพวกนี้ก็ร้องและรบกวนเราแค่ช่วงเช้า สิ่งที่รบกวนบรรยากาศพักผ่อนของเราหรือใครหลายๆคนและไม่น่าให้อภัยได้เลย มันคือ งานสังสรรค์ หรือเพื่อนบ้านที่มันเปิดเพลงหรือจัดปาร์ตี้กันแถมทุกคืน จริงๆ ข้างบ้านเราค่อนข้างสงบแต่เสียงเพลงที่มันดังอยู่เนี่ย คือเสียงจากงานวัดหรืออะไรแถวๆนั้นละมั้ง บ้านเราอยู่ในซอยลึกส่วนหน้าปากซอยก็จะเป็นวัดประจำท่องถิ่น บางครั้งก็จะมีเสียงหนักๆทุ้มๆจากเครื่องเล่นเบสมารอบกวนการนอนของเรา

      เหมือนอย่างเคยเราบ่นเรื่องนี้ให้พ่อกับแม่ฟังเป็นประจำ แน่นอนว่าจะให้ทำอะไรก็คงไม่ได้ แม่เราบอกว่า ปล่อยๆไปเถอะ ส่วนพ่อเราก็บอกว่า ถึงจะแจ้งอะไรใครไปเขาก็ทำอะไรไม่ได้หรอก ถึงจุดนี้เราก็ไม่แน่ใจว่าเพราะว่าที่นี้คือประเทศไทยรึเปล่า คนที่เหมือนจะมีอำนาจหรือถือครองทรัพย์มากกว่าก็ทำอะไรได้ตามใจชอบ ส่วนคนที่โดนคนพวกนี้ละเลยก็ทำอะไรไม่ได้ สุดท้ายต้องปล่อยๆไป อดทนไป คนไทยถูกฝึกให้อดทนและปิดปากเงียบกับปัญหาได้เก่งเกินไปไหมนะ?

       วันต่อมาพ่อเราซื้อที่อุดหูมาให้ จริงๆก่อนหน้านั้นเราสั่งซื้อมาเองแล้วแต่ด้วยความเงอะของเรา ของที่สั่งไปเป็นที่อุดหูสำหรับว่ายน้ำมันไม่ได้ช่วยลดเสียงรบกวนอะไรเลย พ่อเราซื้อที่อุดหูมาให้ ซึ่งมันช่วยได้มากเลยๆ จริงแล้วนอกจากที่อุดหูแบบที่ยัดใส่รูหูแล้ว ยังมีแบบครอบหูเหมือนที่เข้าใส่กันตอนอยู่ใกล้กับเครื่องบิน บางคืนเราต้องใส่ทั้งสองแบบพร้อมกันถึงจะเสียงเงียบสงบ

       พอเราใส่ที่อุดหูนอนมาสักพัก กลายเป็นว่าเราเป็นคนเสพติดความเงียบในเวลานอน ไม่ว่าจะเป็นเสียงอะไรบางครั้งมันกับกลายเป็นเสียงรบกวนไปเฉยเลย เสียงพ่อเราเดินขึ้นบันได เสียงทีวีจากห้องนอนแม่ เสียงแอร์หรือบางครั้งเสียงลมกระทบกับหน้าต่างก็ทำให้เราไม่สามารถหลับลงได้ ส่วนนึงเราเป็นคนทื่นอนหลับยากด้วย

       ตอนขึ้นมหาวิทยาลัย เราย้ายมาอยู่หอคนเดียวอุปกรณ์นอนของเราก็จะมีที่อุดหูและผ้าปิดตา ย้ายมาแค่อาทิตย์แรกข้างห้องก็เสียงดังเรารับรู้ได้ถึงชะตากรรมของเราแล้ว หลังจากนี้ไม่ว่าจะย้ายไปอยู่ไหนเราคงต้องใส่ที่อุดหูนอนไปตลอด บ้างคืนข้างๆตึกหอพักก็จัดคอนเสิร์ตเสียงดังมากสั่นไปทั้งอาคาร ยังไม่พอมีสองสามเดือนที่ผ่านมา นกกาเหว่าร้องเสียงดังแทบทุกคืนเลย เหนื่อยมากจริงๆ เราใช้หูฟังบูทูธเปิดโหมดตัดเสียงรบกวนแล้วก็ใส่ที่อุดหูแบบครอบทับอีกที แต่ไม่ได้ลดเสียงของมันได้เลย

 
       หลายๆคืนเราหลับไม่สนิทและหงุดหงิดเป็นประจำกว่าจะนอนได้ เรารู้และเข้าใจได้ว่าบางปัจจัยมันแก้ไม่ได้หรอก เสียงนกตามธรรมชาติ เสียงลม เสียงแอร์มันฟังดูเกินไปมาก แต่ให้ตายเถอะเราอยากได้กระจุกกำแพงประตู ที่สามารถกั้นเสียงและสะทบสะท้านกับคอนเสิร์ตไหนๆจัง เสียงที่มันมาจากนอกห้องเสียงที่มันไม่ได้มาจากปัจจัยภายในมันน่าหงุดหงิดมากๆเลย

       แต่เชื่อไหมว่า มันมีปฏิหาริย์ในบางคืน ไร้เสียงภายนอก ไม่มีคอนเสิร์ต นกน้อยเข้านอน ข้างห้องไม่ส่งเสียง คืนนั้นเราก็ยังใส่ผ้าปิดตาและที่อุดหูนอนอยู่ดี เพราะไม่ว่ายังไงโลกก็กว้างใหญ่ เสียงดังเกินไป ที่อุดหูทำให้เราอยู่ในภวังอันสงบ ทุกอย่างเงียบเฉียบ มีเพียงลมหายใจอันแผ่วเบาส่งเสียงอยู่กลายๆ และเราจะรับรู้ได้เลยว่า คืนนี้หลับฝันดีแน่นอน

สำหรับคนที่สนใจผ้าปิดตา: https://s.lazada.co.th/s.8rH9K?cc